RÜYANIN FİRÛZESİ

Yahut Künh-i İfşâ

I.

Seni ikrâr edemediğinden çatladı gül:

Sen, göğsü ateşe verilmiş asumân
Uykusunda bekleyen güzel çoban
Kuyulardan çekip yüzünü
Kaybetmek mi yine avuç avuç
Ya da ninnilemekse martılar
Gülüşlerinden doğmuş çocuklarımı.

Sen, ölmüş bir kuşun pençesinde.
Benim ellerim mi gözlerim mi oyuk oyuk
Yakutuna dönüyor sahipsiz zindan
Balıklara dönüştük işte.
Bir Tanrı tanır bizi, bir de
Umudun kabzasında randevusuna geç kalmış melek.

II.
Sen, gümüş ayaklarla dilimde gezinen sühân:
Bakışlarına serçeler konmuş senin
Öpsem dudaklarımda kalır gülümsemelerin.

III.

Sen, rüyanın firûzesinde suyun yüzü
-tabiri yoksun-

Ölümlülüğün vaslını katlayıp cennete kaldırırım birazdan.

Nergihan YEŞİLYURT
Hayal Bilgisi Ocak 2012